Na het bezoek
vrijdag 17 juni 2011
Belevingsconcept
Wat viel ons op tijdens het onderzoek?
Analyse:
Wij zijn naar de basisschool geweest om in de hersens van kinderen te kruipen en zijn een paar kinderwinkels gaan bezoeken om er achter te komen wat er het meest werd verkocht.
Hieronder zijn een aantal bevindingen daarvan die het meest opvielen.
- Voor hun is old skool maar 5 jaar terug, voor ons is dat 10/15 jaar terug en ouder, omdat wij meer dingen hebben geleerd over de jaren heen.
- Ze weten niet wat nieuwe media is.
- Ze houden van de nieuwere spelletjes, want die zijn mooier dan de oudere spelletjes.
- Oude spelletjes, zoals pacman of pong kennen ze wel.
- Pacman word geintroduceerd door hun ouders en grootouders.
- Bordspellen vinden ze vaak leuker dan video games.
- Spellen waar je goed bij moet nadenken vinden ze leuk.
- Ze houden van tekenen en zelf ontwerpen of bedenken.
- Intuitief
- Niet te moeilijk
- Moet interessant blijven
- Houden van zelf ontdekken
- Ze houden van de grenzen zoeken om te kijken of iets kan breken, zoals bij een spelletje als de sims.
- Houden van bouwen en slopen
- Houden van speelgoed die iets met de “grote mensen” wereld te maken heeft
- Ze proberen veel dingen uit om er achter te komen waar ze goed in zijn (onbewust)
- Kinderen doen soms “sneaky” dingen om hun zin te krijgen, zoals een fiets of een laptop slopen om een nieuwe te krijgen.
Onderzoeksvraag
Wij zijn uitgegaan van het slopen en grenzen zoeken naar of iets te breken valt. Bij veel spelletjes, zoals de sims, proberen ze altijd veel dingen uit die het spel laat breken. Bij een jongen die we hadden geinterviewd, zei hij met een grote glimlach op zijn gezicht, dat hij het leuk vond om zo veel mogelijk rookalarmen in het huis te plaatsen en het eten aan te laten branden. Dit kon blijkbaar in het spel. Hij liet het zo erg worden dat de sim/karakter op een gegeven moment dood ging om hij verbrand werd. Ook liet hij een sim helemaal alleen op een stukje grond om te kijken hoe lang hij nog in leven bleef zonder eten. Het klinkt misschien fout, maar het is wel een manier van de grenzen te zoeken. Het ging er dus over waarom ze het zo leuk vinden om dingen te slopen of kapot te maken.
Beleving
Hier kun je nog wat bekijken over het onderzoek. Wij zijn met zijn allen bijeengekomen en hebben zelf een paar dingen “gesloopt”, zoals een tv scherm, een scanner, een blok gips, een houten plank en een oude router om te kijken wat er nou zo leuk aan is. We hebben de verschillende objecten uitgetest om het gevoel te krijgen. Het is wel belangrijk dat het filmpje bekeken word, want het geeft een mooie beleving van het slopen weer.
http://www.youtube.com/watch?v=L32CqIdsLkk
Wat is de fun eraan, is het een frustratie uiting, gaat het om het geluid of juist hoe het eruit ziet als het kapot gaat, is het de beleving of gaat het juist om de handeling en het geluid die er achter aankomt? Je leert zelfs een beetje hoe iets in elkaar zit als je het eenmaal kapot heb gemaakt. Wij zijn er achter gekomen dat het vooral om een handeling gaat, zoals het gooien van een bal op een stuk glas en het geluid dat geproduceerd word. Het geluid geeft de voldoening van de actie.
Concept
De verrassing van handeling en geluid. Bij ons gaat het echt om het effect dat je krijgt als je iets kapot maakt. Elk ding of object dat je breekt geeft een bepaalt gevoel, niet alleen bij kinderen is dit zo, maar bij volwassenen is dit ook. Denk maar aan het kapot gooien van een lege fles bier. Je gooit het, je wacht en als je het kapot hoort vallen krijg je voldoening. Je wilt het geluid horen dat erbij hoort. Bij onze installatie is dit ook zo. Je gooit een bal in de installatie en je wacht op een confirmatie dat er iets gebeurt en kapot is gegaan. Je kan het zien als een soort “glasbak” waar je ook een fijn gevoel bij krijgt als je glas hoort breken. Kinderen vinden het ook altijd leuk om glas in de glasbak te gooien.
De vorm van de installatie word mens-hoog of “kind hoog”. Het is bedoeld voor kinderen tussen de 7 en 11 jaar en word de hoogte van het gemiddelde 11 jarige kind. Het is van hout gemaakt en zal een veroest kapot uiterlijk hebben, zoals afgebrokkelde randjes en roestige (wel getekende) gaten. Onder in de installatie zitten grote speakers die het geluid geven, maar tegelijkertijd ook trillen, zodat dit ook op de grond gevoelt kan worden. Dit geeft een leuk extra effect. De planken zijn aan de zijkant ets langer, want je gooit een bal naar de installatie. De bal valt in de installatie en verdwijnt. Deze moet er natuurlijk ook uitkomen, zodat er altijd ballen naar de installatie gegooid kunnen worden. Vandaar de extra lange zijkanten, want vooraan komt een bak waar de ballen weer uitvallen. Het is de bedoeling dat er 2 tot 4 ballen zijn en dat meerdere kinderen kunnen gooien.
Het moet natuurlijk wel een verrassing zijn wat er gaat breken, dus er zullen meerdere geluiden uit komen, zoals brekend glas, een tv die valt, een gebouw dat instort etc… Zoals al eerder is gezegd, het gaat om de handeling van het gooien en de verrassing van het geluid.
Strategie volgens het Interactive Experience Model
Persoonlijke context
Voor elk kind is het leuk om de grenzen te vinden door dingen kapot te maken. Voor hun is het een spel van leren door te kijken wat er gaat gebeuren. Ze willen weten wat er gebeurt als ze bepaalde dingen doen en met onze installatie kunnen ze verrast worden met de verschillende geluiden die te maken hebben met dingen kapot maken. Ze leren de verschillende geluiden en associeren dat met een bepaald object. Voor hun is het niet alleen een beleving, maar het is tegelijkertijd ook leuk om te doen.
Sociale context
Het is voor kinderen veel leuker om samen te spelen, om samen achter bepaalde dingen te komen. Je hebt zelden dat kinderen alleen zijn, ze zoeken altijd hun leeftijds categorie uit. Met deze installatie kunnen ze samen spelen en het doorvertellen aan andere kinderen die op Cinekid rondlopen. Ze mogen thuis nooit dingen kapot maken, want dan krijgen ze op hun flikker, maar bij onze installatie hebben ze de voldoening van iets kapot te gooien, ook al is het niet in werkelijkheid, ze krijgen de beleving mee die ze normaal niet zouden krijgen thuis. Als ze naar huis gaan en naar school kunnen ze aan iedereen vertellen dat ze dingen hebben mogen kapot slaan.
Fysieke context
Ze kunnen lettertijk een object, een bal, naar de installatie gooien. Dit geeft al een voldoening. Kinderen houden nou eenmaal om met ballen te spelen. De harde gooi naar de installatie geeft hun macht over het object. Als de bal de bodem van de installatie raakt komt het geluid en de trillingen van de speakers onderin de installatie.
De installatie valt ook op, omdat het er verroest uit ziet en als het toch al kapot lijkt dan is het toch niet zo erg om er iets tegenaan te gooien.
donderdag 16 juni 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)